Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

Τα πανεπιστήμιά μας και η Χρυσή Αυγή

ΘΕΟΔΟΣΗΣ Ν. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ Το ήδη ζοφερό κλίμα της δημόσιας ζωής μας, όπως αυτή καθορίζεται από το δημοκρατικό πολίτευμά μας, έχει επιβαρυνθεί τα τελευταία χρόνια εξαιτίας όχι τόσο, όπως υποστηρίζεται, της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα μας, όσο λόγω της πολιτικής που ακολουθείται από την εκτελεστική εξουσία του τόπου μας. Ο μεγάλος κίνδυνος για τη δημοκρατία μας και τον τρόπο ζωής που μας υπαγορεύει η τελευταία αυτή έχει όνομα: «Χρυσή Αυγή». Δεν είναι μόνο η ακραία ιδεολογία της Χρυσής Αυγής και τα αποτρόπαια κρούσματα βίας στα οποία επιδίδονται συστηματικά τα μέλη της, που προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία, είναι επίσης -κυρίως αυτή, μάλιστα- η ταχεία εξάπλωσή της στην κοινωνία μας που θα πρέπει να μας προβληματίζει. Η Χρυσή Αυγή ήδη εκπροσωπείται στο ελληνικό Κοινοβούλιο με ικανό αριθμό βουλευτών και, παρά τον εγκλεισμό κορυφαίων μελών της στη φυλακή προκειμένου να αποτραπούν τα κρούσματα βίας στα οποία προβαίνουν οι οπαδοί της, συνεχίζει να κρατάει ψηλά την επιρροή της στον ελληνικό πληθυσμό. Ενδεικτικό της απόπειρας των μελών της Χρυσής Αυγής να κυριαρχήσουν στην κοινωνία μας είναι το γεγονός ότι, μετά τη διείσδυσή της στα σχολεία, η εν λόγω οργάνωση επιχειρεί να αλώσει και το χώρο των πανεπιστημίων, μια περιοχή στην οποία οι οπαδοί της δεν τολμούσαν να εισβάλουν. Το δημοκρατικό φρόνημα των φοιτητών, όσο κι αν ορισμένες φορές τούς παρωθούσε να προβαίνουν σε ακραίας τάξεως φαινόμενα -καταδικαστέα ασφαλώς-, ήταν ο λόγος που κρατούσε την εν λόγω οργάνωση έξω από τα πανεπιστήμια. Ασφαλώς και δεν θα μπορούσε να αποκλεισθεί το γεγονός ότι μεταξύ των φοιτητών και του διδακτικού και διοικητικού προσωπικού των πανεπιστημίων θα πρέπει να υπήρχαν και να εξακολουθούν να υπάρχουν οπαδοί της Χρυσής Αυγής. Τα πανεπιστήμιά μας δεν παύουν να είναι κομμάτια της κοινωνίας μας, έτσι ώστε ό, τι συμβαίνει στην τελευταία αυτή να ισχύει και σε εκείνα. Δεν υπήρχε, όμως, στα πανεπιστήμια της χώρας μας η Χρυσή Αυγή ως οργανωμένη ομάδα, ως φοιτητικός σύλλογος, ως κομματική παράταξη. Ο φόβος ότι, αν αποτολμούσαν τη δημιουργία μιας τέτοιας ομάδας, θα συναντούσαν την αντίδραση και την οργή των φοιτητικών παρατάξεων, τους αποθάρρυνε να λάβουν μια τέτοια απόφαση. Αφ' ότου, όμως, η οικονομική κρίση επιδεινώθηκε και η ανεργία απλώθηκε στις οικογένειες των φοιτητών, έτσι ώστε να προβάλλει έντονα πλέον στα μάτια τους το τέρας της ανέχειας, ο ιδεολογικός παλμός που χαρακτήριζε άλλοτε τους φοιτητές υποχώρησε, ατόνησε, και πόθος των για τη δημιουργία μιας άλλης κοινωνίας αντικαταστάθηκε από την αγωνία τους για την επιβίωσή τους. Μέσα στο κλίμα αυτό της αβεβαιότητας, λοιπόν, η Χρυσή Αυγή βρήκε την ευκαιρία να ανακοινώσει πριν από λίγες μέρες την ίδρυση της δικής της φοιτητικής παράταξης. Οσο κι αν οι φασιστικού χαρακτήρα οργανώσεις εντρυφούν σε κοινωνίες όπου κυριαρχεί η ανέχεια και η πείνα, η αιτία της εμφάνισης στον τόπο μας ενός τέτοιου μορφώματος, όπως η Χρυσή Αυγή, δεν είναι κατ' ουσίαν η οικονομική δυσπραγία. Αν η αιτία, εν προκειμένω, ήταν η οικονομική κρίση, γιατί σε χώρες του καλούμενου Τρίτου Κόσμου, όπου κυριαρχούν η ανέχεια και η πείνα, δεν υφίστανται οργανώσεις του τύπου της Χρυσής Αυγής; Μπορεί να υπάρχουν εκεί το πλιάτσικο και οι ληστείες και οι εκτελέσεις, δεν υπάρχουν, όμως, φασιστικού χαρακτήρα οργανώσεις. Οχι, ο λόγος της εξάπλωσης της Χρυσής Αυγής στον τόπο μας είναι πολιτικός -για την ακρίβεια, η πολιτική που ακολουθούν τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις στη χώρα μας. Οταν ο πολίτης, έχοντας επί 20, ας πούμε, χρόνια εργασθεί αποδοτικά στον τομέα του, βρίσκεται ξαφνικά στο δρόμο, επειδή κυβέρνηση αποφάσισε να απολύσει αδιακρίτως μερικές χιλιάδες υπαλλήλων, νιώθει να τον πνίγει το άδικο και απαιτεί αποκατάσταση της δικαιοσύνης στο πρόσωπό του. Θέλει, προς τούτο, να εκδικηθεί, καθώς η εκδίκηση, όπως είπε ο Φράνσις Μπέικον, είναι μια άγρια μορφή δικαιοσύνης -άγρια μεν, αλλά δικαιοσύνη! Θέλει να εκδικηθεί, γιατί μισεί. «Σε μισώ» σημαίνει «θέλω να σε βγάλω από τη μέση» -όχι απλώς να σε τιμωρήσω, αλλά να σε εξαφανίσω. Ο πολίτης, που αναίτια η κυβέρνηση του στέρησε να δικαίωμα να ζει αξιοπρεπώς, τη μισεί και θέλει να την εκδικηθεί, να την εξαφανίσει. Καθώς ο ίδιος, όμως, δεν μπορεί να την εκδικηθεί, αναθέτει στη Χρυσή Αυγή, που καλλιεργεί στους κόλπους της το μίσος, να εκτελέσει την αποστολή αυτή με αντάλλαγμα να της δώσει, πέρα από την ανοχή του, τη στήριξή του και, ακόμη περισσότερο, την ψήφο του. Είναι η περίπτωση του ανθρώπου εκείνου ο οποίος ζητεί να εκδικηθεί τη μισητή εξουσία που τον αδίκησε ανάλογη προς την περίπτωση που κάποιος, θέλοντας να βγάλει ένα πρόσωπο από τη μέση, αναθέτει την εκτέλεσή του σε κάποιον άλλο επί πληρωμή βάσει ενός συμβολαίου θανάτου. Πρέπει να το καταλάβομε: όσο υπάρχει το μίσος που προκλήθηκε και εξακολουθεί να προκαλείται στους πολίτες της χώρας μας από τις πολιτικές επιλογές της εκτελεστικής εξουσίας, φασιστικού χαρακτήρα οργανώσεις, όπως η Χρυσή Αυγή, ή όπως αλλιώς μπορεί να αποκαλούνται αυτές, θα βρίσκουν πάντα έδαφος στην κοινωνία μας να απλώνονται, επεκτείνοντας συνεχώς το καταστροφικό έργο τους. www.enet.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: