Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

Νέα Δημοκρατία: η τελευταία των δεινοσαύρων

Στην Ευρώπη οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Τα κόμματα έχουν ιστορία, ακόμη και δύο αιώνων, παρά τις κρίσεις, τις διασπάσεις, τις αλλαγές κατεύθυνσης και προσανατολισμού. Οι εργατικοί στη Βρετανία, ενδεικτικά, είναι ένα “νέο” κόμμα. Ιδρύθηκαν το 1900 και είχαν μία πολύ ενδιαφέρουσα διαδρομή. Μπορεί, για να επανέλθουν στην εξουσία, να έστριψαν δεξιά με το Μπλερ αλλά όποιος διαβάσει την ιστορία τους εντυπωσιάζεται από τις πολιτικές ζυμώσεις και τις συγκρούσεις στο εσωτερικό τους κατά την πάροδο των δεκαετιών. Άλλαξαν τα πάντα, από το καταστατικό τους για την υποχρεωτική εκπροσώπηση των συνδικάτων μέχρι τα συνθήματά τους, έβαλαν το “new” μπροστά από το “Labour” αλλά παράμειναν οι “Εργατικοί” και είναι πλέον 115 ετών. Στην Ελλάδα, πάλι, κάθε αρχηγός και κόμμα, ενίοτε κάθε αρχηγός και περισσότερα κόμματα. Θα αναγνωρίσω, ωστόσο, ότι οι συνθήκες στη Δυτική Ευρώπη δεν ήταν ίδιες με αυτές της Ελλάδας. Εκεί δεν υπήρχαν δικτατορίες, πλην ιβηρικής, και άρα δεν υπήρχαν και τόσοι πολλοί λόγοι τομής με το παρελθόν. Όπως αυτοί π.χ. που οδήγησαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να ιδρύσει το 1974 τη Νέα Δημοκρατία, στη θέση της δικής του ΕΡΕ, που είχε αντικαταστήσει το Συναγερμό. Και το κόμμα αυτό, η Ν.Δ., αποτελεί σήμερα την τελευταία των κομματικών δεινοσαύρων. Με την εξαίρεση του ΚΚΕ, που λόγω πολιτικής και τακτικής ακινησίας, παραμένει εκεί, αναλλοίωτο στους... αιώνες, το κόμμα του οποίου ηγείται σήμερα ο Αντώνης Σαμαράς είναι το τελευταίο του είδους του. Το ΠΑΣΟΚ πνέει ήδη τα λοίσθια και ουδείς πιστεύει στην ανάστασή του. Ούτε ο Βενιζέλος, ούτε βέβαια όσοι φιλοδοξούν να τον διαδεχτούν. Η Ν.Δ. μοιάζει σε καλύτερη μοίρα, είναι αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά ήδη αντιμετωπίζει πρόβλημα ταυτότητα που σύντομα θα μετατραπεί σε πρόβλημα επιβίωσης. Και πως μπορεί να γίνει διαφορετικά όταν ένα κόμμα, αναζητά το 2015 απαντήσεις στην ιδρυτική διακήρυξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, το 1974; Η τελευταία φορά που η Ν.Δ. έδωσε εκλογική μάχη με κάποιο κυβερνητικό πρόγραμμα ήταν το 2004. Το 2007 και το 2009 η... οικονομία οδήγησε στις πρόωρες κάλπες, το 2012 ο Αντώνης Σαμαράς κέρδισε με λίγο από αντιμνημόνιο για να συνεχίσει τη μνημονιακή πορεία της χώρας, ενώ στις πρόσφατες εκλογές το πρόγραμμα της Ν.Δ. περιελάμβανε το email Χαρδούβελη, τον τρόμο έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, κάποιες γονυκλισίες και μία παρουσίαση ενός αναπτυξιακού πακέτου που λίγοι πληροφορήθηκαν και ακόμη λιγότεροι θυμούνται σήμερα. Δεν παραγνωρίζω το έκτακτο των καταστάσεων, ωστόσο ο γαλάζιος δεινόσαυρος μοιάζει περισσότερο αποδυναμωμένος από ποτέ. Δεν ξέρω τί θα κάνουν οι βουλευτές στη σημερινή κοινοβουλευτική ομάδα. Αν θα τιμήσουν το ρόλο τους κάνοντας μία ανοικτή συζήτηση για όλα ή αν, εξαιτίας του ρόλου τους, θα αναζητήσουν ισορροπία που θα τους διατηρήσει σε τροχιά νομής της εξουσίας. Μόνον βέβαιο είναι ότι, με όποιο πρόσωπο, εάν δεν υπάρξει ένας συγκροτημένος πολιτικός λόγος, ένα σαφές στίγμα για το εάν αυτό είναι το κόμμα του Στυλιανίδη, του Μητσοτάκη ή του Βορίδη, η Νέα Δημοκρατία δεν θα πάει πολύ μακριά. Αντιθέτως, θα ακολουθήσει, πολύ γρήγορα, το δρόμο του έτερου δεινόσαυρου, του ΠΑΣΟΚ, προς την εξαφάνιση. Όπως έχουν τα πράγματα δεν θα στεναχωρηθώ. Χώρος στο νέο, εάν το παλιό δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις στα σύγχρονα ερωτήματα. Ας πάει στο καλό! Και θα ένοιωθα μέχρι και ευτυχία αν δεν ήξερα ότι η εξαφάνιση των δύο δεινοσαύρων θα φορέσει, σε όλους μας, ένα φέσι από μη εξυπηρετούμενα δάνεια, ύψους περίπου 250 εκατομμυρίων ευρώ. www.matrix24.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: